Het levensverhaal van Annie van Eeden-van der Meule: Ik rolde erin

Annie van Eeden-van der Meule wordt in 1932 in Veur (tegenwoordig behorend tot  Leidschendam-Voorburg) geboren als jongste in een groot katholiek boerengezin met acht kinderen. Als de broertjes  voor en na haar waren blijven leven, had het gezin zelfs twaalf kinderen geteld. 

Tot groot verdriet van Annie mag ze niet doorleren, zoals haar oudere zus Gré. Wel gaat ze naar de Huishoudschool, en vanaf haar veertiende verdient ze de kost als huishoudelijke hulp bij gezinnen.
Annie trouwt  na een lange verkerings- en verlovingstijd met Niek van Eeden en het stel woont in bij de ouders van Annie. Hun geluk duurt helaas niet lang, want Niek overlijdt op jonge leeftijd. Ze blijft bij haar ouders en haar zus Riet wonen. Als haar moeder overlijdt en haar zus op vijftigjarige leeftijd alsnog de ouderlijke woning verlaat, blijft Annie achter met haar vader, die ze tot aan zijn dood op honderd-en-éénjarige leeftijd verzorgt. Het is beslist niet altijd gemakkelijk, en als Annie had mogen kiezen, had ze haar leven anders ingericht. Maar, zoals ze zegt: “Ik ben erin gerold.”
Het verhaal van Annie geeft met name een tijdsbeeld van het leven in de twintigste eeuw. Het laat zien dat je toch – ondanks dat gebeurtenissen hun stempel op een mensenleven drukken – op bepaalde manieren je eigen leven gestalte kunt geven.

De woonomgeving van Annie